عمومي

برنامه هاي دوره هاي آموزشي

انواع متنوعي از دوره هاي آموزشي مختلف وجود دارند: از دوره هاي آنلاين تا دوره هاي تابستاني و دوره هاي فشرده. دانشجويان مختلف با گذراندن دوره ها اهداف متعددي را دنبال مي كنند: گاهي مي خواهند فاصله ميان بخش هاي مختلف آموزشي در سطح آكادميك را پر كنند، و گاهي نيز به دنبال كسب آموزش ها و صلاحيت هاي بيشتر حرفه اي هستند. دوره هاي آموزشي در طيف گسترده اي از موضوعات وجود دارند، از آرايشگري تا مهندسي، از مواد غذايي و آشاميدني تا حقوق و مقررات، از زيست شناسي تا مد. تنوع دوره هاي آموزشي گوناگون مي تواند بسيار گسترده باشد - پس به همين بسنده نكنيد! جستجوي خود را با نگاهي بر پرطرفدارترين دوره هاي آموزشي كه در ذيل فهرست گرديده است، آغاز كنيد.

كارگاه تخصصي تغذيه و ورزش

هدف از تنظيم رژيم غذايي براي افراد ورزشكار، تأمين كافي مواد مغذي است تا بدن به سلامت مطلوب و تناسب لازم براي عملكرد ورزشي مورد نظر برسد.

مايعات از نظر كارگاه تخصصي تغذيه و ورزش

فعاليت‌هاي بدن در سطح سلولي، در محيط مايع صورت مي‌پذيرند. آب، مواد مغذي را به داخل سلول‌ها و مواد زايد را از چرخه سلول‌ها به خارج از سلول‌ها منتقل مي‌نمايد و نيز حجم خون را ثابت نگاه مي‌دارد. يكي از مهمترين اعمال آب ثابت نگاه داشتن دماي بدن است، اين عمل از طريق تعريق صورت مي‌گيرد. بدن يك ورزشكار معمولاً روزانه ۵۰۰ تا ۷۰۰ سي سي عرق مي‌كند (هر چند يك ورزشكار دوي ماراتن ممكن است تا حدود ۵۰۰۰ سي سي در روز عرق نمايد). بطور كلي ميزان اتلاف آب بدن در طي ورزش بستگي به شدت و مدت ورزش، درجه حرارت محيط و رطوبت دارد كه اگر آب از دست رفته جبران نگردد، منجر به شوك گرمايي مي‌گردد. براي پيشگري از دهيدراسيون (از دست رفتن مايعات) در افراد ورزشكار، توجه به موارد زير توصيه مي‌گردد:

در اين دوره از كارگاه تخصصي تغذيه و ورزش گفته ميشود در صورت دسترسي به باسكول دقيق، خود را قبل و بعد از ورزش وزن نماييد. به ازاي هر نيم كيلوگرم وزن بدن كه در طول ورزش كاهش مي‌يابد، بايد ۲ ليوان مايعات نوشيده شود.

نوشيدن ۱ تا ۲ ليوان مايعات، ۲ ساعت پيش از تمرين.

نوشيدن يك ليوان مايعات ۱۵ دقيقه قبل از ورزش.

نوشيدن حداقل ۱ ليوان مايعات هر ۱۵ تا ۲۰ دقيقه در طي فعاليت ورزشي شديد.

در فعاليت‌هاي شديد مايعات مصرفي بايد حاوي ۱٫۳ قاشق چايخوري نمك در هر ليتر باشد.

نوشيدني‌هاي مصرفي بايد حاوي ۶ تا ۸٪ كربوهيدرات (از نوع گلوكز، پلي مرهاي آن و فروكتوز) باشند.

هدفي كه در متن استاندارد  ايزو 9001 وجود دارد، اين است كه سازماني كه اين استاندارد را پياده سازي و اجرا مي كند، متعهد شود محصولي توليد كند كه ثبات كيفيت داشته باشد. يعني اگر محصول درجه 2 توليد مي شود، اين محصول به درجه 3 تنزل نداشته باشد.

اين مطلب را از دست ندهيد: ثبات كيفيت ، گامي مهم براي بازگشت مشتريان

از مواردي كه در ايزو 9001 بسيار حائز اهميت است، تفكر سيستمي و رويكرد فرآيند است. اين استاندارد سازمان را در قالب يك سيستم مي بيند و با نگاه فرآيندگرا به سازمان سعي مي كند، ارتباط مطلوبي را بين واحدهاي سازمان ها ايجاد كند تا علاوه بر بهبود ارتباطات سازمان و كيفيت اين ارتباطات، بتوان محصول و خدمات بهتري را نيز به مشتري ارائه كرد.

همچنين استاندارد اعطاي ايزو 9001 با ايجاد الزاماتي در مستندسازي سازمان، سعي در ايجاد نظم مي كند. لازم است سازمان ها فرآيندها و اقداماتي كه بر رضايت مشتري و توليد محصول باكيفيت تاثير مي گذارد را مكتوب كند و براي آن روش هاي مشخصي را بنويسد تا سازمان بتواند محصولي با كيفيت يكسان توليد كند.

اين مطلب را از دست ندهيد: سازمان بين المللي استاندارد ايزو چيست؟

اما روند شكل گيري و نگارش اين استاندارد به شرح زير مي باشد:

- در سال 1979 كميته فني TC 176 سازمان بين المللي استاندارد (ISO.org) به نام «كميته تضمين كيفيت و مديريت كيفيت» براي اعطاي ايزو تشكيل گرديد.

- در سال 1987 اولين نسخه استاندارد دريافت ايزو منتشر شد كه تنها مفاهيمي در مورد محصول، كيفيت، مشتري و... را بيان مي كرد و قابليت اجرا و پياده سازي در سازمان ها را نداشت. (امروزه آن را بعنوان ايزو 9005 كه يكي از خانواده هاي ايزو 9001 مي باشد مي شناسيم)

- در سال 1994 الزامات اجرايي استاندارد تدوين و تصويب شد، اين الزامات شامل 20 بند بودند. در آن زمان سازماني كه در حوزه فعاليت خود بند طراحي را نداشت (محصول جديد طراحي نمي كرد) استاندارد ايزو 9002 و سازماني كه در حوزه طراحي نيز فعال بود ايزو 9001 را دريافت مي كرد. كه البته از سال 2000 ديگر استاندارد دريافت ايزو 9002 منسوخ شده و ديگر استفاده نمي شد. (اگر ديد بر روي محصولي زده است دارنده استاندارد اعطاي ايزو 9002 بدانيد اين محصول حداقل از سال 2000 تاكنون گواهينامه هاي خود را تمديد نكرده است و عملا ايزو ندارد يا بسته بندي هاي آن مربوط به قبل از سال 2000 مي باشد)

- در سال 2000 الزامات استاندارد به 8 بند كاهش يافته و رويكرد فرآيندي را مد نظر قرار داد. رويكردي كه استاندارد دريافت ايزو 9001 را به سيستم و رويكرد تيمي نزديك تر كرد و اين رويكرد تغيير بزرگ و جذابي در استاندارد بود.

- در سال 2008 نيز تغييرات جزئي و اجمالي در متن استاندارد انجام شد كه البته تغييري در اصل استاندارد ايجاد نشد. برخي از اين تغييرات مواردي همچون انتخاب نماينده مديريت از بين مديران، تاكيد بيشتر بر روي برون سپاري، صلاحيت كاركنان و موارد اينچنيني بود.

- در سال 2015 پس از صحبت هاي مختلف در خصوص تغييرات استاندارد، بالاخره استاندارد مجددا ويرايش خورد و در آن تغييرات عمده اي ايجاد شد، بندهاي استاندارد به 10 بند تغيير كرد، نگرش و تفكر مديريت ريسك، مديريت دانش، برنامه ريزي استراتژيك و تحليل محيط هاي سازماني و موارد ديگر به استاندارد اضافه شد و البته مفاهيمي چون نماينده مديريت، نظامنامه كيفيت، اقدامات پيشگيرانه و مواردي ديگر از اين استاندارد حذف شدند.